Ladowanie...
Ladowanie...
Na skutek wypadku utracił Pan/Pani zdolność do pracy lub zwiększyły się Pana/Pani potrzeby życiowe? Przysługuje Panu/Pani renta powypadkowa z ZUS oraz renta odszkodowawcza od sprawcy wypadku. Jako doświadczony adwokat pomogę Panu/Pani uzyskać rentę i prawidłowo ustalić jej wysokość. Obsługuję klientów z Olesna, Kluczborka, Opola i całego regionu. Bezpłatna konsultacja. Zadzwoń: 535 787 808.
Renta to okresowe (zazwyczaj miesięczne) świadczenie pieniężne przyznawane osobie, która na skutek wypadku lub innego zdarzenia szkodowego doznała trwałego uszczerbku zdrowotnego wpływającego na jej zdolność zarobkowania lub zwiększającego potrzeby życiowe. W polskim systemie prawnym funkcjonują dwa równoległe typy renty: renta z ubezpieczenia społecznego (z ZUS) oraz renta odszkodowawcza (od sprawcy wypadku na podstawie Kodeksu cywilnego).
Renta z ubezpieczenia społecznego (z ZUS) przyznawana jest na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych osobom, które stały się niezdolne do pracy wskutek wypadku przy pracy, choroby zawodowej lub z innych przyczyn. Wysokość renty z ZUS zależy od stopnia niezdolności do pracy (całkowita lub częściowa) oraz okresu składkowego i podstawy wymiaru. Renta z ZUS może być przyznana okresowo (na określony czas, z możliwością przedłużenia) lub bezterminowo (w przypadku trwałej, nieodwracalnej niezdolności do pracy).
Renta odszkodowawcza (renta cywilnoprawna) regulowana jest przez art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego. Przysługuje ona osobie poszkodowanej od sprawcy wypadku (lub jego ubezpieczyciela OC) w trzech przypadkach: gdy poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, gdy zwiększyły się jego potrzeby, lub gdy zmniejszyły się jego widoki powodzenia na przyszłość. Renta odszkodowawcza ma charakter uzupełniający wobec innych świadczeń (w tym renty z ZUS) i ma na celu wyrównanie rzeczywistej straty poszkodowanego.
Kluczową różnicą między rentą z ZUS a rentą odszkodowawczą jest to, że renta z ZUS wypłacana jest z systemu ubezpieczeń społecznych niezależnie od tego, kto był sprawcą wypadku i czy miał ubezpieczenie, natomiast renta odszkodowawcza jest świadczeniem cywilnoprawnym od konkretnego zobowiązanego (sprawcy lub jego ubezpieczyciela). Oba świadczenia mogą występować łącznie, przy czym rentę z ZUS uwzględnia się przy ustalaniu wysokości renty odszkodowawczej zgodnie z zasadą compensatio lucri cum damno (kompensacja korzyści ze szkodą).
Renta ma charakter świadczenia okresowego – jest wypłacana co miesiąc przez czas trwania stanu uzasadniającego jej przyznanie. W przypadku poprawy stanu zdrowia i odzyskania zdolności do pracy, renta może zostać zmniejszona lub cofnięta. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia, renta może być podwyższona.
Przysługuje osobom, które stały się całkowicie lub częściowo niezdolne do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu. Może być przyznana z tytułu wypadku przy pracy, choroby zawodowej lub z przyczyn ogólnych. Wysokość renty zależy od stopnia niezdolności (całkowita lub częściowa), okresu składkowego oraz podstawy wymiaru. Renta przy całkowitej niezdolności jest wyższa niż przy częściowej. Orzeczenia o niezdolności do pracy wydaje lekarz orzecznik ZUS.
Szczególny rodzaj renty przysługujący osobom, które stały się niezdolne do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Warunki przyznania i sposób obliczania są korzystniejsze niż w przypadku renty z przyczyn ogólnych. Renta ta jest wypłacana przez ZUS niezależnie od winy pracodawcy.
Przyznawana przez sąd cywilny osobie, która na skutek deliktu (czynu niedozwolonego) utraciła całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej. Wysokość renty uzależniona jest od faktycznej utraty zarobków. Jeśli poszkodowany otrzymuje rentę z ZUS, jest ona uwzględniana przy ustalaniu wysokości renty odszkodowawczej – renta od sprawcy ma charakter uzupełniający i wypełnia różnicę między rentą z ZUS a rzeczywistą stratą zarobkową.
Przyznawana osobie, której potrzeby życiowe uległy zwiększeniu wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia. Zwiększone potrzeby mogą obejmować: koszty stałej lub okresowej opieki osób trzecich, koszty leków i zabiegów rehabilitacyjnych, koszty specjalistycznej diety, koszty dojazdu na wizyty lekarskie i rehabilitację, koszty zakupu i utrzymania sprzętu medycznego lub ortopedycznego. Renta ta jest niezależna od utraty zdolności zarobkowej – można ją otrzymać nawet jeśli poszkodowany nie pracował (np. rencista, emeryt, dziecko) lub zachował zdolność do pracy.
Szczególny rodzaj renty przysługujący osobom, które na skutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia doznały zmniejszenia swoich szans życiowych i zawodowych. Najczęściej dotyczy młodych osób, które wskutek wypadku nie mogą realizować swoich planów edukacyjnych lub zawodowych. Przykład: uczeń zdolny i ambitny, który planował studia i karierę zawodową wymagającą pełnej sprawności, na skutek wypadku doznał trwałego kalectwa uniemożliwiającego mu realizację tych planów. Renta ta jest trudna do wyceny, gdyż opiera się na prawdopodobieństwie, a nie na pewnych faktach.
W przypadku śmierci poszkodowanego wskutek deliktu, osobom, względem których ciążył na nim ustawowy obowiązek alimentacyjny, przysługuje renta odpowiadająca temu obowiązkowi. Uprawnionymi są zazwyczaj: małżonek, dzieci (do ukończenia 18 lat lub dłużej, jeśli kontynuują naukę lub są niezdolne do pracy), w niektórych przypadkach rodzice i inne osoby. Renta alimentacyjna wypłacana jest do czasu ustania obowiązku alimentacyjnego (np. do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności i samodzielności zarobkowej).
Renta przyznawana przez ZUS członkom rodziny osoby zmarłej, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty albo spełniała warunki do ich uzyskania. Wysokość renty rodzinnej zależy od liczby uprawnionych członków rodziny i wynosi od 85% do 130% świadczenia, do którego byłaby uprawniona osoba zmarła. Renta rodzinna z ZUS jest niezależna od renty alimentacyjnej na podstawie Kodeksu cywilnego – obie mogą występować łącznie.
Wysokość renty zależy od rodzaju renty, stopnia utraty zdolności zarobkowej lub zakresu zwiększonych potrzeb oraz od indywidualnej sytuacji poszkodowanego. Poniżej przedstawiam typowe wysokości różnych rodzajów rent.
Renta z ZUS z tytułu niezdolności do pracy: Wysokość renty z ZUS zależy od stopnia niezdolności (całkowita lub częściowa), okresu składkowego i podstawy wymiaru. Renta przy całkowitej niezdolności do pracy wynosi zazwyczaj od 24% do 75% podstawy wymiaru, w zależności od okresu składkowego. Renta przy częściowej niezdolności wynosi zazwyczaj od 18% do 56,25% podstawy wymiaru. W praktyce renty z ZUS wynoszą od kilkuset do około 3 000 - 4 000 zł miesięcznie, w zależności od składek odprowadzanych przez poszkodowanego przed wypadkiem. Najniższa renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi obecnie około 1 600 zł, najniższa renta z tytułu częściowej niezdolności około 1 200 zł.
Renta rodzinna z ZUS: Wysokość renty rodzinnej zależy od liczby uprawnionych członków rodziny: jedna osoba uprawniona – 85% świadczenia, dwoje uprawnionych – 90%, troje i więcej – 95%. W przypadku gdy uprawniony jest wyłącznie sierota zupełna (dziecko, które utraciło oboje rodziców) lub dziecko, którego jedyny rodzic zmarł – 130% świadczenia. W praktyce renty rodzinne wynoszą od kilkuset do około 3 000 - 4 000 zł miesięcznie.
Renta odszkodowawcza z tytułu utraty zdolności zarobkowej (art. 444 § 2 pkt 1 k.c.): Wysokość renty odszkodowawczej zależy od faktycznej straty zarobkowej. Oblicza się ją jako różnicę między zarobkami, które poszkodowany osiągałby, gdyby nie doszło do wypadku, a zarobkami, które osiąga obecnie (lub które może potencjalnie osiągać mimo uszczerbku) oraz świadczeniami z ZUS (renta z ZUS jest uwzględniana i pomniejsza rentę odszkodowawczą). Przykład: przed wypadkiem poszkodowany zarabiał 6 000 zł netto miesięcznie. Po wypadku otrzymuje rentę z ZUS w wysokości 2 500 zł i ze względu na ograniczenia zdrowotne może podjąć jedynie lekką pracę za 2 000 zł. Rzeczywista strata zarobkowa wynosi: 6 000 zł - (2 500 zł + 2 000 zł) = 1 500 zł miesięcznie. Renta odszkodowawcza wyniesie około 1 500 zł miesięcznie. W praktyce renty odszkodowawcze z tytułu utraty zdolności zarobkowej wynoszą od kilkuset do kilku tysięcy złotych miesięcznie, w zależności od wysokości poprzednich zarobków i stopnia utraty zdolności.
Renta z tytułu zwiększonych potrzeb (art. 444 § 2 pkt 2 k.c.): Wysokość renty zależy od faktycznych, udokumentowanych zwiększonych wydatków. Mogą to być: koszty stałej opieki (jeśli poszkodowany wymaga pomocy opiekuna przez kilka godzin dziennie lub całodobowo) – od 1 000 do 4 000 zł miesięcznie w zależności od zakresu opieki, koszty leków i zabiegów rehabilitacyjnych – od kilkuset do kilku tysięcy złotych miesięcznie, koszty specjalistycznej diety, środków higienicznych, dojazdów na wizyty lekarskie – od kilkuset złotych miesięcznie. W praktyce renty z tytułu zwiększonych potrzeb wynoszą od kilkuset do kilku tysięcy złotych miesięcznie. W przypadkach najcięższych (np. osoba całkowicie unieruchomiona wymagająca stałej opieki) renta może przekraczać 5 000 - 6 000 zł miesięcznie.
Renta alimentacyjna dla członków rodziny zmarłego (art. 446 § 2 k.c.): Wysokość renty alimentacyjnej odpowiada ustawowemu obowiązkowi alimentacyjnemu, który ciążył na zmarłym. Zależy od potrzeb uprawnionego (dziecko, współmałżonek) oraz możliwości zarobkowych, jakie miał zmarły. W praktyce renty alimentacyjne wynoszą: dla małoletniego dziecka: zazwyczaj od 1 000 do 3 000 zł miesięcznie, dla współmałżonka: zazwyczaj od 1 500 do 4 000 zł miesięcznie, w zależności od tego, czy współmałżonek sam pracuje i jaka była różnica w zarobkach między małżonkami. Renta alimentacyjna wypłacana jest do czasu ustania obowiązku alimentacyjnego (np. do usamodzielnienia się dziecka).
Renta z tytułu zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość (art. 444 § 2 pkt 3 k.c.): Jest to najbardziej trudny do wyceny rodzaj renty, gdyż opiera się na prawdopodobieństwie, a nie na pewnych faktach. Wysokość renty zależy od oceny, jakie faktycznie miał poszkodowany plany i szanse życiowe oraz jak bardzo zostały one ograniczone przez wypadek. W orzecznictwie renty z tego tytułu są przyznawane rzadziej i zazwyczaj w niższych kwotach niż renty z tytułu faktycznej utraty zarobków – od kilkuset do około 1 500 - 2 000 zł miesięcznie.
Warto pamiętać, że renta jest waloryzowana – jej wysokość jest corocznie podwyższana zgodnie ze wskaźnikiem inflacji, aby zachować realną wartość świadczenia. Poszkodowany nie musi składać dodatkowych wniosków o waloryzację – zobowiązany ma obowiązek samodzielnie podwyższać rentę zgodnie z przepisami.
Sprawy o rentę są jednymi z najbardziej skomplikowanych spraw odszkodowawczych. Wymagają one nie tylko wiedzy prawniczej, ale także umiejętności przeprowadzenia wyliczenia ekonomicznego, analizy dokumentacji medycznej, współpracy z biegłymi oraz znajomości orzecznictwa zarówno sądów cywilnych, jak i sądów ubezpieczeń społecznych. Ubezpieczyciele i zobowiązani prawie zawsze kwestionują roszczenia o rentę, argumentując że poszkodowany jest zdolny do pracy, że może podjąć pracę zarobkową mimo ograniczeń, że zwiększone potrzeby są nieuzasadnione lub zawyżone. Jako adwokat specjalizujący się w sprawach odszkodowawczych, posiadam wieloletnią praktykę w prowadzeniu spraw o rentę. Wiem jak dokumentować utratę zdolności zarobkowej, jak wycenić zwiększone potrzeby, jak przygotować rzetelne wyliczenia, jak negocjować z ubezpieczycielami oraz jak skutecznie prowadzić postępowania sądowe. Współpracuję z biegłymi z zakresu medycyny pracy, ortopedii, neurologii i innych specjalizacji, co pozwala na profesjonalną ocenę stopnia utraty zdolności do pracy. Znam orzecznictwo sądów w sprawach o rentę i aktualne standardy wyceny.
Pierwszym krokiem jest obiektywne ustalenie, że na skutek wypadku lub innego zdarzenia szkodowego doszło do trwałej lub długotrwałej utraty lub ograniczenia zdolności do pracy albo zwiększenia potrzeb życiowych. Konieczne są: dokumentacja medyczna potwierdzająca trwałość następstw zdarzenia, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o stopniu niezdolności do pracy (w przypadku renty z ZUS), opinia biegłego z zakresu medycyny pracy lub odpowiedniej specjalizacji medycznej (w przypadku renty odszkodowawczej w postępowaniu sądowym). Jako adwokat pomagam w zebraniu kompletnej dokumentacji medycznej i w razie potrzeby organizuję prywatne konsultacje medyczne.
Jeśli niezdolność do pracy wynika z wypadku przy pracy, choroby zawodowej lub innych przyczyn objętych ubezpieczeniem społecznym, należy złożyć wniosek o rentę do ZUS. Wniosek rozpatruje ZUS na podstawie dokumentacji medycznej i orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. ZUS wydaje decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania renty. Od decyzji ZUS przysługuje odwołanie do sądu ubezpieczeń społecznych w terminie miesiąca od doręczenia decyzji. Reprezentuję klientów w postępowaniach odwoławczych przed sądami ubezpieczeń społecznych.
Niezależnie od renty z ZUS (lub jeśli poszkodowany nie ma prawa do renty z ZUS), można dochodzić renty odszkodowawczej od sprawcy wypadku lub jego ubezpieczyciela OC. Jako adwokat przeprowadzam analizę: czy zachodzą przesłanki do przyznania renty (utrata zdolności zarobkowej, zwiększone potrzeby, zmniejszenie widoków powodzenia), jaka jest wysokość rzeczywistej straty (różnica między dochodami sprzed wypadku a obecnymi, faktyczne zwiększone wydatki), jaka część straty nie została pokryta świadczeniami z ZUS lub innych źródeł. Na tej podstawie obliczam należną miesięczną kwotę renty odszkodowawczej.
Kieruję pismo do sprawcy wypadku lub jego ubezpieczyciela OC (w przypadku wypadków komunikacyjnych, błędów medycznych, wypadków przy pracy z winy pracodawcy) z żądaniem przyznania renty odszkodowawczej. Pismo zawiera: opis zdarzenia i jego następstw, dokumentację medyczną potwierdzającą trwałość uszczerbku, wyliczenie straty zarobkowej lub zwiększonych potrzeb, uzasadnienie prawne roszczenia, żądanie przyznania renty w określonej miesięcznej wysokości. Część spraw kończy się na tym etapie polubowną ugodą.
Ubezpieczyciele zazwyczaj kwestionują roszczenia o rentę lub oferują kwoty znacznie zaniżone. Prowadzę negocjacje, przedstawiając dodatkowe dowody, wyliczenia, orzecznictwo sądowe. Celem jest osiągnięcie ugody pozasądowej na satysfakcjonujących warunkach, co pozwala uniknąć długotrwałego postępowania sądowego.
Jeśli ubezpieczyciel lub zobowiązany odmawia przyznania renty lub oferuje kwotę rażąco zaniżoną, wnosimy pozew do sądu cywilnego. Sprawy o rentę są rozpoznawane przez Sąd Rejonowy lub Okręgowy w zależności od wartości renty (wartość przedmiotu sporu oblicza się jako suma rent za rok). Przygotowuję pozew z dokładnym opisem stanu faktycznego, wyliczeniem straty lub zwiększonych potrzeb, uzasadnieniem prawnym żądania renty. W trakcie postępowania reprezentuję Pana/Panią na rozprawach, składam wnioski dowodowe (dokumenty medyczne, zaświadczenia o zarobkach, rachunki i faktury potwierdzające zwiększone wydatki, opinia biegłego z zakresu medycyny pracy lub odpowiedniej specjalizacji). Kluczowe znaczenie ma opinia biegłego sądowego, która ocenia stopień utraty zdolności zarobkowej lub zakres zwiększonych potrzeb.
Postępowanie kończy się wyrokiem zasądzającym rentę w określonej miesięcznej kwocie. Wyrok określa także termin pierwszej płatności i terminy kolejnych rat (zazwyczaj z góry do 10. dnia każdego miesiąca). Pozwany (ubezpieczyciel lub zobowiązany) ma obowiązek wypłacać rentę terminowo. W razie opóźnienia w zapłacie którejkolwiek raty, można prowadzić egzekucję komorniczą. Jako adwokat monitoruję terminowość wypłat i w razie potrzeby prowadzę egzekucję.
Renta nie jest świadczeniem stałym – może ulec zmianie w przypadku istotnej zmiany okoliczności. Jeśli stan zdrowia poszkodowanego się pogorszył, zwiększyły się potrzeby lub nastąpiła dalsza utrata zarobków, można żądać podwyższenia renty. Jeśli natomiast stan zdrowia się poprawił lub potrzeby zmniejszyły, zobowiązany może żądać obniżenia lub zniesienia renty. W obu przypadkach konieczne jest postępowanie sądowe o zmianę wysokości renty. Reprezentuję klientów zarówno w sprawach o podwyższenie, jak i w obronie przed roszczeniami o obniżenie renty.
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej słyszymy od naszych klientów.
Tak, absolutnie. Renta z ZUS i renta odszkodowawcza to dwa odrębne świadczenia, które mogą występować łącznie. Renta z ZUS wypłacana jest z systemu ubezpieczeń społecznych, natomiast renta odszkodowawcza jest świadczeniem cywilnoprawnym od sprawcy wypadku lub jego ubezpieczyciela OC. Jednak przy ustalaniu wysokości renty odszkodowawczej sąd uwzględnia rentę z ZUS – renta od sprawcy ma charakter uzupełniający i ma wyrównać faktyczną stratę poszkodowanego. Przykład: jeśli Pana/Pani strata zarobkowa wynosi 3 000 zł miesięcznie, a otrzymuje Pan/Pani rentę z ZUS 1 500 zł, renta odszkodowawcza wyniesie około 1 500 zł.
Renta może być przyznana okresowo (na określony czas, np. 3 lata, 5 lat) lub bezterminowo (na stałe). W postępowaniu sądowym sąd zazwyczaj przyznaje rentę bezterminowo, jeśli stan zdrowia poszkodowanego jest stabilny i nie ma rokowania na poprawę. Jeśli istnieje niepewność co do trwałości następstw, sąd może przyznać rentę na określony okres z możliwością przedłużenia. Renta z ZUS również może być okresowa lub bezterminowa, w zależności od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS o trwałości niezdolności do pracy. Ważne: renta nie jest świadczeniem absolutnie niezmiennym – w przypadku istotnej zmiany okoliczności (poprawa lub pogorszenie stanu zdrowia) można żądać zmiany jej wysokości lub zniesienia.
Jeśli Pana/Pani stan zdrowia uległ istotnemu pogorszeniu, zwiększyły się potrzeby lub nastąpiła dalsza utrata zdolności zarobkowej, może Pan/Pani żądać podwyższenia renty. Konieczne jest wówczas wystąpienie do sądu z pozwem o podwyższenie renty, w którym wykaże Pan/Pani nowe okoliczności (dokumentacja medyczna potwierdzająca pogorszenie, dowody zwiększonych wydatków lub dalszej utraty zarobków). Sąd powoła biegłego, który oceni, czy faktycznie doszło do pogorszenia uzasadniającego podwyższenie renty. Jako adwokat reprezentuję klientów w postępowaniach o podwyższenie renty.
Renta z tytułu utraty zdolności zarobkowej (art. 444 § 2 pkt 1 k.c.) przysługuje osobom, które faktycznie utraciły zarobki. Jeśli nie pracował Pan/Pani przed wypadkiem, trudno będzie wykazać stratę zarobkową. Jednak może Pan/Pani dochodzić renty z tytułu zwiększonych potrzeb (art. 444 § 2 pkt 2 k.c.), jeśli na skutek wypadku zwiększyły się Pana/Pani wydatki (koszty opieki, leków, rehabilitacji, dojazdów). Renta z tytułu zwiększonych potrzeb przysługuje niezależnie od tego, czy poszkodowany pracował czy nie – może ją otrzymać zarówno emeryt, rencista, jak i dziecko. Również młode osoby (uczniowie, studenci) mogą dochodzić renty z tytułu zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość (art. 444 § 2 pkt 3 k.c.).
Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, wartość przedmiotu sporu w sprawie o rentę oblicza się jako sumę rent za rok. Przykład: jeśli żąda Pan/Pani renty w wysokości 2 000 zł miesięcznie, wartość przedmiotu sporu wynosi 2 000 zł × 12 = 24 000 zł. Od wartości przedmiotu sporu zależy, czy sprawa będzie rozpoznawana przez Sąd Rejonowy (sprawy do 75 000 zł, czyli renty do 6 250 zł miesięcznie) czy Sąd Okręgowy (sprawy powyżej 75 000 zł, czyli renty powyżej 6 250 zł miesięcznie). Wartość przedmiotu sporu ma także znaczenie dla wysokości opłaty sądowej.
Tak. Renty odszkodowawcze przyznane wyrokiem sądowym podlegają corocznej waloryzacji zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o emeryturach i rentach z FUS. Oznacza to, że każdego roku renta jest automatycznie podwyższana o wskaźnik waloryzacji odpowiadający inflacji, aby zachować realną wartość świadczenia. Zobowiązany (sprawca lub jego ubezpieczyciel) ma obowiązek samodzielnie podwyższać rentę zgodnie z przepisami – poszkodowany nie musi składać dodatkowych wniosków ani pozwów o waloryzację. Jeśli zobowiązany nie waloryzuje renty, można dochodzić zaległych kwot wraz z odsetkami.
Tak, jeśli wykazana zostanie strata zarobkowa lub zwiększone potrzeby już od daty wypadku, sąd może zasądzić zaległe raty renty za okres od wypadku do dnia wyrokowania. Zaległe raty wypłacane są jednorazowo. Przykład: wypadek miał miejsce 3 lata temu, sprawa sądowa trwała 2 lata. Sąd zasądza rentę w wysokości 1 500 zł miesięcznie od daty wypadku. Oznacza to, że pozwany wypłaci jednorazowo zaległe raty za 3 lata (1 500 zł × 36 miesięcy = 54 000 zł) oraz będzie płacił rentę bieżącą co miesiąc po 1 500 zł. Zaległe raty są powiększone o odsetki ustawowe za opóźnienie.
Jeśli zobowiązany zaprzestanie wypłacania rent lub opóźnia się w płatnościach, może Pan/Pani prowadzić egzekucję komorniczą na podstawie wyroku sądowego. Każda niewypłacona rata renty stanowi odrębne roszczenie podlegające egzekucji. Ponadto za opóźnienie w zapłacie którejkolwiek raty przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie. Jako adwokat monitoruję terminowość wypłat i w razie potrzeby niezwłocznie inicjuję postępowanie egzekucyjne. W przypadku uporczywego uchylania się od wypłaty renty, możliwe są także konsekwencje karne dla zobowiązanego.
Co do zasady renta ma charakter okresowy i jest wypłacana w ratach miesięcznych. Jednak w szczególnych okolicznościach, za zgodą obu stron (poszkodowanego i zobowiązanego), możliwe jest wykupienie renty, czyli jednorazowa wypłata kwoty odpowiadającej sumie przyszłych rat renty. Wykup renty wymaga obliczenia jej wartości bieżącej z uwzględnieniem dyskonta oraz prawdopodobnej długości życia poszkodowanego. W praktyce ubezpieczyciele rzadko zgadzają się na wykup renty, a jeśli już, proponują kwoty zaniżone. Decyzja o wykupie renty powinna być starannie przemyślana i skonsultowana z adwokatem, gdyż po wykupie traci się prawo do dalszych rat, nawet jeśli stan zdrowia się pogorszy.
Jako adwokat specjalizujący się w sprawach odszkodowawczych kompleksowo zajmuję się sprawami o rentę: analizuję dokumentację medyczną i sytuację zawodową poszkodowanego, oceniam prawo do renty i jej szacunkową wysokość, przygotowuję szczegółowe wyliczenia straty zarobkowej lub zwiększonych potrzeb, reprezentuję w postępowaniu przed ZUS (odwołania od decyzji ZUS do sądu ubezpieczeń społecznych), prowadzę negocjacje z ubezpieczycielami i zobowiązanymi, reprezentuję w postępowaniu sądowym o rentę odszkodowawczą, analizuję opinie biegłych sądowych i formułuję wnioski, monitoruję terminowość wypłat renty i prowadzę egzekucję, reprezentuję w sprawach o zmianę wysokości renty. Działam na terenie całego regionu: Oleśno, Kluczbork, Opole, Lubliniec, Częstochowa. Zadzwoń: 535 787 808.
Masz inne pytanie? Zadzwoń - chętnie odpowiemy!
535 787 808Zadzwoń lub napisz - bezpłatnie ocenimy Twoją sprawę i przedstawimy możliwości działania.
Bezpłatna konsultacja
Oddzwonimy w 15 minut