Ladowanie...
Ladowanie...
Ucierpiał Pan/Pani na skutek błędu medycznego? Szpital lub lekarz popełnił błąd w diagnozowaniu lub leczeniu? Jako doświadczony adwokat specjalizujący się w sprawach odszkodowawczych za błędy medyczne pomogę Panu/Pani uzyskać należne odszkodowanie i zadośćuczynienie. Obsługuję klientów z Olesna, Kluczborka, Opola i całego regionu. Bezpłatna konsultacja. Zadzwoń: 535 787 808.
Błąd medyczny to działanie lub zaniechanie personelu medycznego, które jest niezgodne z aktualną wiedzą medyczną i obowiązującymi standardami postępowania, prowadzące do pogorszenia stanu zdrowia pacjenta, wywołania nowej choroby, uszkodzenia ciała lub śmierci. Błędem medycznym może być nieprawidłowa diagnoza, błąd w trakcie zabiegu chirurgicznego, nieprawidłowe leczenie farmakologiczne, niezachowanie właściwych procedur medycznych, brak odpowiedniej dokumentacji medycznej czy niewłaściwa komunikacja z pacjentem o ryzyku zabiegu.
Odpowiedzialność za błędy medyczne w polskim prawie opiera się na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności deliktowej (art. 415 k.c.) i kontraktowej (art. 471 k.c.). W praktyce najczęściej stosowana jest podstawa deliktowa, gdyż łatwiej jest wykazać naruszenie obowiązków przez personel medyczny niż istnienie umowy między pacjentem a placówką medyczną w rozumieniu prawa cywilnego.
Odpowiedzialność za szkody wyrządzone pacjentom ponoszą zarówno indywidualni lekarze i inny personel medyczny, jak i podmioty lecznicze (szpitale, przychodnie, kliniki prywatne). Zgodnie z art. 430 k.c. podmiot leczniczy jako zwierzchnik ponosi odpowiedzialność za czyny niedozwolone swoich pracowników popełnione przy wykonywaniu obowiązków służbowych. W praktyce roszczenia kieruje się zazwyczaj przeciwko podmiotowi leczniczemu, który z kolei posiada ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (od 2010 roku obowiązkowe dla wszystkich podmiotów wykonujących działalność leczniczą).
Kluczowym elementem sprawy o błąd medyczny jest wykazanie: że doszło do nieprawidłowego postępowania medycznego (błędu), że pacjent doznał szkody (uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia), oraz związku przyczynowego między błędem a szkodą. To ostatnie jest często najtrudniejsze do wykazania i wymaga ekspertyz biegłych sądowych z zakresu medycyny.
Nieprawidłowe rozpoznanie choroby, pominięcie istotnych objawów, niezlecenie odpowiednich badań diagnostycznych, błędna interpretacja wyników badań. Konsekwencją błędu diagnostycznego jest zazwyczaj opóźnienie właściwego leczenia, pogorszenie rokowania lub niepotrzebne, szkodliwe leczenie niewłaściwej choroby.
Uszkodzenie narządów podczas operacji, pozostawienie narzędzi chirurgicznych w ciele pacjenta, operacja niewłaściwego miejsca lub organu, zakażenie śródoperacyjne wynikające z niezachowania procedur aseptycznych, komplikacje wynikające z braku doświadczenia lub niedbalstwa chirurga.
Podanie niewłaściwego leku, błędne dawkowanie, niezauważenie przeciwwskazań lub interakcji leków, pomylenie pacjentów przy podawaniu leków, brak monitorowania działań niepożądanych leków.
Zakażenia nabyte podczas hospitalizacji wskutek nieprzestrzegania procedur sanitarno-epidemiologicznych, niewłaściwej sterylizacji sprzętu, braków w higienie personelu. Zakażenia szpitalne są jednymi z najczęstszych powikłań w polskich szpitalach i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym sepsy i śmierci.
Brak poinformowania pacjenta o ryzyku związanym z zabiegiem, o alternatywnych metodach leczenia, o prawdopodobieństwie powodzenia terapii. Naruszenie obowiązku informacyjnego może skutkować odpowiedzialnością nawet jeśli sam zabieg został wykonany prawidłowo technicznie, o ile pacjent nie wyraziłby zgody na zabieg, gdyby był właściwie poinformowany.
Odmowa przyjęcia pacjenta do szpitala mimo istnienia wskazań, opóźnienie wykonania pilnego zabiegu, niewłaściwe triage w SOR, brak reakcji personelu na pogarszający się stan pacjenta.
Niezdiagnozowanie wad płodu, które powinny zostać wykryte podczas badań prenatalnych, błędy podczas porodu prowadzące do niedotlenienia dziecka, uszkodzenia splotu barkowego, mózgowego porażenia dziecięcego. Sprawy te należą do najpoważniejszych i najbardziej skomplikowanych w zakresie błędów medycznych.
Wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny zależy od rodzaju i ciężkości błędu, konsekwencji zdrowotnych dla pacjenta, stopnia trwałego uszczerbku na zdrowiu, wpływu na dalsze życie osobiste i zawodowe oraz wysokości poniesionych kosztów leczenia i utraconych dochodów.
Odszkodowanie za szkody majątkowe (art. 444 k.c.) obejmuje: koszty leczenia (wizyty u specjalistów prywatnych, zabiegi, badania, rehabilitacja), koszty leków i środków pomocniczych, koszty opieki osób trzecich lub profesjonalnej opieki pielęgniarskiej, koszty dojazdu na leczenie i rehabilitację, utracone zarobki za okres niezdolności do pracy, rentę w przypadku trwałego zmniejszenia zdolności zarobkowania lub zwiększonych potrzeb życiowych (art. 444 § 2 k.c.).
Zadośćuczynienie za krzywdę (art. 445 § 1 k.c.) przyznawane jest według uznania sądu na podstawie zasad słuszności. Polski system prawny nie przewiduje sztywnych limitów kwotowych dla zadośćuczynienia, jednak w praktyce polskie sądy są dość konserwatywne w porównaniu z orzecznictwem zachodnioeuropejskim. Typowe kwoty zadośćuczynienia w sprawach o błędy medyczne kształtują się następująco:
Przy niewielkich błędach medycznych (krótkotrwałe pogorszenie stanu zdrowia, brak trwałych następstw, niewielkie cierpienia): 10 000 - 30 000 zł. Przy średnich błędach (kilkumiesięczne leczenie, uszczerbek na zdrowiu do 10%, istotny wpływ na życie codzienne przez ograniczony czas): 30 000 - 80 000 zł. Przy poważnych błędach (długotrwałe leczenie, uszczerbek 10-30%, trwałe ograniczenia funkcjonalne, pogorszenie jakości życia): 80 000 - 200 000 zł. Przy bardzo ciężkich błędach (trwałe kalectwo, uszczerbek powyżej 30%, całkowita utrata funkcji organu, konieczność stałej opieki): 200 000 - 500 000 zł i więcej.
W przypadku śmierci pacjenta wskutek błędu medycznego, członkom najbliższej rodziny przysługuje zadośćuczynienie na podstawie art. 446 § 4 k.c. Kwoty zadośćuczynienia za śmierć bliskiego członka rodziny wynoszą zazwyczaj: dla współmałżonka: 100 000 - 300 000 zł, dla rodziców po stracie dziecka: 100 000 - 250 000 zł, dla dzieci po stracie rodzica: 50 000 - 150 000 zł. Wysokość uzależniona jest od relacji, bliskości więzi, wpływu śmierci na życie członków rodziny oraz okoliczności zdarzenia.
Warto zaznaczyć, że orzecznictwo w zakresie zadośćuczynienia stopniowo się liberalizuje. Jeszcze kilkanaście lat temu zadośćuczynienia były znacząco niższe, obecnie obserwuje się tendencję wzrostową, choć polskie kwoty wciąż pozostają znacznie niższe niż w krajach Europy Zachodniej.
Koszty opieki pielęgniarskiej stanowią znaczącą część całkowitego odszkodowania. W polskich sprawach stanowią one około 62% całkowitej sumy odszkodowania. W przypadku pacjentów wymagających stałej opieki koszty te mogą sięgać setek tysięcy złotych łącznie w perspektywie wieloletniej.
Należy również pamiętać o odsetkach ustawowych za opóźnienie w zapłacie odszkodowania, które mogą znacząco podnieść ostateczną kwotę wypłaty, zwłaszcza w długotrwałych postępowaniach sądowych.
Sprawy o błędy medyczne są jednymi z najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych spraw odszkodowawczych. Wymagają one nie tylko głębokiej znajomości prawa cywilnego i procesowego, ale także zrozumienia procedur medycznych, umiejętności analizy dokumentacji medycznej oraz współpracy z biegłymi i konsultantami medycznymi. Podmioty lecznicze i ich ubezpieczyciele dysponują doświadczonymi prawnikami specjalizującymi się w obronie przed roszczeniami medycznymi. Pacjent bez profesjonalnej reprezentacji prawnej znajduje się w znacznie słabszej pozycji. Jako adwokat specjalizujący się w sprawach odszkodowawczych, w tym błędach medycznych, posiadam wieloletnią praktykę w prowadzeniu tego typu spraw. Współpracuję z uznanymi konsultantami medycznymi i biegłymi z różnych specjalizacji, którzy pomagają w analizie dokumentacji i przygotowaniu ekspertyz. Znam orzecznictwo polskich sądów w zakresie błędów medycznych i aktualne tendencje w ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Wiem, jak przygotować sprawę, jakie dowody są kluczowe, jak kwestionować opinie biegłych sądowych oraz jak skutecznie negocjować z ubezpieczycielami podmiotów leczniczych.
Pierwszym krokiem jest uzyskanie pełnej dokumentacji medycznej z podmiotu leczniczego. Pacjent ma prawo do uzyskania kopii dokumentacji medycznej na podstawie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Dokumentacja powinna obejmować kartę informacyjną z historią choroby, wyniki badań, opisy zabiegów, zlecenia lekarskie, dokumentację pielęgniarską. Dokumentacja medyczna jest kluczowym dowodem w sprawie, dlatego należy ją zabezpieczyć jak najszybciej.
Jako adwokat we współpracy z konsultantami medycznymi przeprowadzam wstępną analizę dokumentacji medycznej oraz okoliczności zdarzenia. Oceniam, czy istnieją podstawy do uznania, że doszło do błędu medycznego, jakie były jego konsekwencje dla zdrowia pacjenta oraz jaki jest związek przyczynowy między błędem a szkodą. Na tej podstawie określam prawdopodobieństwo wygrania sprawy i potencjalną wysokość odszkodowania.
W większości spraw o błąd medyczny konieczne jest uzyskanie opinii specjalisty. Na etapie przedsądowym często zlecam prywatne opinie konsultantów medycznych, które pomagają ocenić zasadność roszczenia i stanowią podstawę do negocjacji z ubezpieczycielem podmiotu leczniczego. Opinie te są również przydatne do precyzyjnego sformułowania zarzutów w pozwie i wniosków dowodowych.
Kieruję pismo do podmiotu leczniczego i jego ubezpieczyciela OC z przedstawieniem okoliczności zdarzenia, wskazaniem przepisów prawa, wyliczeniem roszczenia (odszkodowanie, zadośćuczynienie) oraz wezwaniem do zapłaty. Do pisma załączam dokumentację medyczną, dokumentację szkody, opinie konsultantów oraz dowody poniesionych kosztów. Część spraw kończy się na etapie negocjacji pozasądowych, co przyspiesza uzyskanie odszkodowania i eliminuje koszty sądowe.
W sprawach o błędy medyczne coraz częściej stosuje się mediację przed wniesieniem pozwu do sądu. Mediacja pozwala na szybsze i mniej formalne rozwiązanie sporu. Jako adwokat reprezentuję Pana/Panią w postępowaniu mediacyjnym, negocjuję warunki ugody i dbam o Pana/Pani interesy.
Jeśli podmiot leczniczy lub jego ubezpieczyciel odmawia wypłaty odszkodowania lub proponuje kwotę rażąco zaniżoną, wnosimy pozew do sądu. Sprawy o błędy medyczne są prowadzone przed sądami cywilnymi (Sąd Rejonowy lub Okręgowy w zależności od wartości przedmiotu sporu). Przygotowuję pozew, reprezentuję Pana/Panią na rozprawach, składam wnioski o dopuszczenie dowodów (dokumenty, świadkowie, przede wszystkim opinia biegłego sądowego z zakresu odpowiedniej specjalizacji medycznej), analizuję opinie biegłych i formułuję uwagi. Postępowania w sprawach medycznych są zazwyczaj długotrwałe (2-4 lata), głównie ze względu na czas potrzebny na sporządzenie opinii przez biegłych sądowych.
Po uprawomocnieniu się wyroku zasądzającego odszkodowanie i zadośćuczynienie, pozwany (podmiot leczniczy lub jego ubezpieczyciel) ma obowiązek zapłaty. W razie braku dobrowolnej zapłaty, prowadzę egzekucję komorniczą. Zapewniam kompleksową obsługę aż do faktycznego uzyskania zasądzonych kwot.
Odpowiedzi na pytania, które najczęściej słyszymy od naszych klientów.
Identyfikacja błędu medycznego wymaga specjalistycznej wiedzy medycznej. Często pacjenci mają poczucie, że coś poszło nie tak, ale nie potrafią określić, czy rzeczywiście doszło do nieprawidłowości. Podstawą oceny jest analiza dokumentacji medycznej przez specjalistów. Jako adwokat współpracuję z konsultantami medycznymi, którzy analizują dokumentację i oceniają, czy postępowanie lekarzy było zgodne z obowiązującymi standardami. Jeśli ma Pan/Pani wątpliwości co do prawidłowości leczenia, zapraszam na bezpłatną konsultację wstępną. Zadzwoń: 535 787 808.
Tak, absolutnie. Zgodnie z ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, każdy pacjent ma prawo do dostępu do swojej dokumentacji medycznej. Może Pan/Pani otrzymać kopie lub odpisy dokumentacji, a także wyjaśnienia dotyczące jej treści. Podmiot leczniczy ma obowiązek udostępnić dokumentację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni od daty złożenia wniosku (w przypadku dokumentacji elektronicznej) lub 14 dni (w przypadku dokumentacji papierowej). Za wykonanie kopii dokumentacji pobierana jest jedynie opłata za materiały i przesyłkę.
Sprawy o błędy medyczne należą do najbardziej czasochłonnych postępowań cywilnych. Typowy czas trwania to 2-4 lata, niekiedy dłużej w skomplikowanych przypadkach. Głównym powodem długości postępowań jest czas potrzebny na sporządzenie opinii przez biegłych sądowych. Często konieczne są opinie kilku biegłych z różnych specjalizacji medycznych, opinie uzupełniające, a czasem opinie kolejnych biegłych, jeśli strony skutecznie kwestionują pierwszą opinię. Należy uzbroić się w cierpliwość, jednak profesjonalna reprezentacja prawna może skrócić czas postępowania poprzez sprawne składanie wniosków dowodowych i sprawne reagowanie na czynności procesowe.
Tak. Fakt, że leczenie odbywało się w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia nie wyklucza prawa do odszkodowania za błąd medyczny. Odpowiedzialność za błędy medyczne ponosi podmiot leczniczy (szpital, przychodnia), który jest pracodawcą personelu medycznego. NFZ nie ponosi odpowiedzialności za błędy medyczne, gdyż nie jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą – jedynie finansuje świadczenia. Roszczenia kieruje się wobec szpitala lub innego podmiotu leczniczego, który z kolei posiada obowiązkowe ubezpieczenie OC.
Przeprosiny lekarza nie stanowią automatycznego przyznania się do winy w sensie prawnym. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o prawach pacjenta, pacjent ma prawo do przeprosin w przypadku wyrządzenia szkody. Przeprosiny mają charakter kompensacyjny (zadośćuczynienie niemajątkowe) i nie są dowodem winy. Jednak okoliczność, że lekarz lub podmiot leczniczy przeprosił, może być uwzględniona w sprawie jako jeden z elementów sytuacji. Istotne dla sprawy są fakty medyczne i związek przyczynowy między postępowaniem a szkodą, nie zaś słowa przeprosin.
Prywatna opinia nie jest obowiązkowa, ale jest bardzo pomocna. Na etapie przedsądowym pozwala ona ocenić zasadność roszczenia i stanowi mocny argument w negocjacjach z ubezpieczycielem podmiotu leczniczego. W postępowaniu sądowym kluczowa jest opinia biegłego sądowego powołanego przez sąd. Jednak posiadanie prywatnej opinii na etapie składania pozwu pomaga w precyzyjnym sformułowaniu zarzutów i wniosków dowodowych, a także pozwala na lepsze przygotowanie się do analizy opinii biegłego sądowego. Jako adwokat współpracuję z rzetelnymi konsultantami medycznymi i w razie potrzeby zlecam opinie prywatne.
Opinia biegłego sądowego nie jest wiążąca dla sądu ani dla stron postępowania. Strony mają prawo zgłaszać uwagi do opinii, zadawać biegłemu pytania, żądać opinii uzupełniającej lub nawet powołania innego biegłego. Jako adwokat dokładnie analizuję każdą opinię biegłego pod kątem poprawności metodologicznej, kompletności, zgodności z zasadami wiedzy medycznej i dokumentacją. Jeśli opinia jest wadliwa lub niepełna, formułuję szczegółowe uwagi i wnioski o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego lub opinii uzupełniającej. W wielu sprawach udaje się podważyć niekorzystną opinię pierwszego biegłego.
Tak. Zakażenia szpitalne (infekcje nabyte w trakcie hospitalizacji) mogą stanowić podstawę do dochodzenia odszkodowania, jeśli wynikały one z nieprzestrzegania przez podmiot leczniczy procedur sanitarno-epidemiologicznych. Szpital odpowiada za zakażenia związane z brakami w sterylizacji sprzętu, niewłaściwą higieną personelu czy niespełnianiem norm sanitarnych. Wykazanie odpowiedzialności szpitala za zakażenie wymaga zazwyczaj opinii biegłych z zakresu epidemiologii i higieny szpitalnej. Zakażenia szpitalne mogą prowadzić do poważnych powikłań, długotrwałego leczenia, a nawet śmierci, a zatem odszkodowania i zadośćuczynienia w takich sprawach mogą być wysokie.
Roszczenia z tytułu błędów medycznych przedawniają się z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia (art. 442¹ Kodeksu cywilnego), nie później jednak niż z upływem 20 lat od zdarzenia. Warto zaznaczyć, że termin liczy się nie od daty błędu, ale od momentu, gdy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i jej związku z błędem medycznym. W praktyce często bywa tak, że błąd medyczny ujawnia się dopiero po pewnym czasie (np. pominięcie nowotworu w badaniu obrazowym zostaje wykryte dopiero po kilku miesiącach). Terminy przedawnienia należy liczyć indywidualnie dla każdej sprawy.
Miejsce, w którym doszło do błędu medycznego, nie ma znaczenia dla możliwości prowadzenia sprawy. Jako adwokat działam na terenie całego kraju. Sprawy o błędy medyczne zazwyczaj wnoszone są do sądu właściwego dla siedziby pozwanego (podmiotu leczniczego) lub miejsca zamieszkania powoda (poszkodowanego). Obsługuję klientów z całego regionu: Oleśna, Kluczborka, Opola, Lublińca, Częstochowy i okolic. Większość czynności można wykonać zdalnie, a reprezentacja sądowa odbywa się w ramach pełnomocnictwa procesowego. Zadzwoń: 535 787 808 i umów się na konsultację.
Masz inne pytanie? Zadzwoń - chętnie odpowiemy!
535 787 808Zadzwoń lub napisz - bezpłatnie ocenimy Twoją sprawę i przedstawimy możliwości działania.
Bezpłatna konsultacja
Oddzwonimy w 15 minut